TOGR 6 - Zwaluwen 7

Het zit er wel in, maar het komt er niet uit

 

Het lijkt erop dat het zesde zijn kampioenaspiraties voorlopig in de ijskast heeft gezet. Nadat vorige week tegen de Zwervers in de laatste minuut nog een puntje uit het vuur werd gesleept (2-2), bleef  De ruwe diamant van TOGR tegen Zwaluwen 7 wederom steken op een gelijkspel. Het was een streep door de rekening van coach/speler/verzorger/ aspirant-bestuurder en roerganger Bertel Geerts die na de wedstrijd sprak van het ontbreken aan bezieling en de zo noodzakelijke keiharde “over-mijn-lijk-mentaliteit.” Geerts: “Vorig seizoen zouden we blij geweest zijn met een puntje, nu dropen we teleurgesteld het veld af. Dat is tekenend voor onze ambitie. We willen het kampioenschap, maar dan moeten die drie punten elke wedstrijd gewoon in die tas mee naar Zuid. Dat is niet gelukt. Wij hebben hier collectief zitten pitten.”

 

En zo is het. De eerste helft leek er geen vuiltje aan de lucht. Na een wat slordig begin, tikten De Oogappeltjes van de Lage Weide er goed op los. Posities werden ingenomen, de vrije man werd gevonden en er waren kansen te over. Na een kwartier spelen was het dan ook dik verdiend dat Rikkert (de getipte topscoorder van de 8e klasse) de 1-0 binnenschoot. Niet veel later maakte Bert zijn eerste treffer door na een klassiek staaltje comedy capers de 2-0 aan te tekenen. Diezelfde Bert was overigens maar matig onder de indruk van de elleboog die zijn tegenstander later in zijn gezicht plantte.

 Het spel was de eerste helft indrukwekkend maar de afronding een blamage. Jeroen – die met een geplaatst schot van buiten de zestien de keeper tot een uiterste krachtinspanning  verplichtte – trok zich na de wedstrijd weinig aan van het aantal gemiste kansen: “Kijk, als je geen ballen krijgt wordt het moeilijk, de keeper vond ik erg goed en bovendien heb uitstekend gespeeld. Wat zeg je? Zoveel kansen? Nee, dat kan ik mij echt niet meer herinneren.” Noemenswaardig is nog een vrije trap van Jordi die – nadat hij resoluut zijn teamgenoten van de bal wegstuurde – met een mooi bananenschot de bal op de rechterkruising uiteen liet spatten.

 

TOG dacht op rozen te zitten en begon ietwat zelfgenoegzaam aan de tweede helft. De oude mannen van Zwaluwen begonnen fel en dat resulteerde al snel in de anslusstreffer. Een bekeken vrije trap rolde via de eerste paal in het net. En net nadat de verdediging klaar was met het elkaar de schuld geven van het vrijlaten van deze paal, maakte Zwaluwen gelijk. Ondanks een fraaie solo van Geert en een knullige “vrije doorgang-met-zijn-tweeen-voor-de-keeper-maar-dan-toch-buitenspel-siuatie” van Rikkert en Jeroen bleef de teller op 2-2 steken. Slechts een schamel puntje werd er binnengehaald. De tegenstander liep juichend het veld af, De Schrik van Charlois droop af. Coach/speler/ verzorger/ aspirant-bestuurder en roerganger Geerts: “Dit moet anders. Het zit er wel in, maar het komt er niet uit. Hopelijk zijn we goed wakker voor de volgende wedstrijd, want die kampioensfoto komt na dit seizoen natuurlijk wel gewoon in de kantine te hangen. Wedden?”

 

 

terug