TOGR 6 - PKC'85 6

De morgenstond heeft goud in de mond

 

De zon komt langzaam op, zachtjes klinkt in de verte het gefluit van de eerste vogels. De laatste mollen kruipen bij het aanschouwen van het daglicht weer hun holen in en mannen van TOGR 6 komen het veld op.

Op een tijdstip wanneer een normale mens in de ogen van de mannen van zes nog op zijn of haar bed moet liggen was het tijd geworden voor de achtste wedstrijd van dit tot nu toe wisselvallige seizoen.

Een seizoen dat tot nu toe enkele hoogtepunten heeft gekend in de vorm van een tweetal winstpartijen, het eerste officiële doelpunt van Maarten ‘de heilbot’ en een oergezellige karaoke fuif op de parkeerplaats van de McDonalds. De dieptepunten waren er daarentegen ook. Denk hierbij aan de kapotte voetbalschoenen van Benno ‘Barracuda’, de vormcrisis van Jeroen ‘Des nuevos autos, het afketsen van de transfer van Andrei ‘de parel van de Krim’ Oeroemov naar het zesde en de 90 minuten durende afgang bij onze buren van de Egelantier Boys. En dan hebben we het nog niet eens over de crisis in de technische staf die speler/coach/leider/verzorger/materiaalman/te-laat-komende apriant-bestuurder Bertel bijna de spreekwoordelijke kop kostte.

Genoeg geleut, we hebben het hier over een wedstrijd en wel die tegen PKC ’85 6. De mannen van de Pakistaanse Kaart en Curryclub waren ietwat verlaat waardoor de bal op moeras 3 (voorheen veld 3) 20 minuten later dan gepland aan het rollen werd gebracht. Over de wedstrijd (wederom uitstekend geleid door scheidsrechter Bezemer) kunnen we kort zijn: degelijkheid ten top. De geplaagde defensie wist met een voortreffelijke Bertel op linksback en brakke Benno op rechts prima de twee snelle spitsen van PKC uit te schakelen. De keren dat dit niet lukte sleept Hans ‘de kat van Charlois’ zijn ploeg er doorheen. Twee keer stond de kat oog in oog met de PKC’se spelmaker Lulu en twee keer liet Hans er geen misverstand over bestaan wie de baas was in de zestien meter.

Het kwartet op het middenveld legde met zijn vieren in 90 minuten een afstand af die in de buurt komt van de ‘45 miles’ waarover de Haagse mannen van de Golden Earring in de jaren ’70 zongen . Voorin werd er eindelijk een keer druk gezet op de verdediging van de tegenstander. Alain ‘Das Phantom’ was een ware plaaggeest voor de opbouw van PKC en Des nuevos autos (in de rust afgelost op deze positie door verloren zoon Hans Oosterflank) wist in zijn eentje iedere keer 3 PKC’ers bezig te houden.

Bleef het hierbij? Nee er werd ook nog gescoord. Tot de thee (aangevuld met een overheerlijke rol spritsen van Jordi ‘bodempje’) bleef de brilstand op het bord staan. Daarna ging het dodelijk effectief naar een 2-0 zege. De 1-0 kwam tot stand door een verre hoge bal die in de zestien van PKC werd gepompt en die pardoes via het hoofd van een verdediger van PKC over de, ere wie ere toekomt,  eveneens voortreffelijk keepende collega van onze Hans viel. De wedstrijd was pas echt gespeeld toen Geert (bij u misschien ook wel bekend van de Grote Den Boogerd Show) via een scrimmage de bal in het PKC’se net wist te leggen.

Terug in de warme kantine deed PKC zijn naam eer aan door de mannen van het zesde te trakteren op een goed gevuld bord curry. Slechts de principiële solist Gido ‘el zorro’ bedankte voor deze eer. “Als ik op de club ben kan ik het gewoon niet over mijn hart verkrijgen om geen broodje-TOG te bestellen. Mensen denken vaak dat ik alleen maar die bikkelharde verdediger ben voor wie ontzag een onbekend woord is. Ik spreek dat tegen, mijn hart smelt alleen al bij de gedachte aan het broodje dat misschien wel het grootste geheim van TOGR is”.

 Paul Penders

 

 

 

 

terug