Simonshaven 7 – T.O.G.R. 6

De weg naar Simonshaven is lang. Vertrouwend op TomTom, de grootste vriend van speler/coach/aspirant-bestuurder Geerts en de regiokennis van Benno “Barracuda” Bedeaux werd er koers gezet naar dit pittoreske dorpje. Geerts, TomTom en de Barracuda leidden de meegereisde spelers langs industrieterreinen, wegafzettingen, kronkelige modderpaden en blubberige parkeerplaatsen.

Om 16.05 uur betrok het zesde de kleedkamer die volgens traditioneel Simonshavens gebruik met modder was schoongemaakt. Na het afturven van de aanwezige spelers om 16.10 uur, bleek dat deze wedstrijd misschien wel lastiger zou kunnen worden dan verwacht; de selectie telde namelijk maar tien spelers deze middag. Eervolle vermelding voor Rémon van vijf is hier op z’n plaats, hij voorkwam dat het zesde met negen man had moeten spelen. Onvrede over het wederom afzeggen van zoveel spelers en het erover eens zijn dat voetbal een teamsport is waar je soms dingen voor op moet offeren, maakte al snel plaats voor de warming up. Na het drie keer op en neer lopen van de zandbak en een paar “rek-achtige” bewegingen maakte de hoofdmacht van Simonshaven en diens opponent (knappe 2-1 overwinning voor Simonshaven red.) plaats voor het klapstuk van Simonshaven.

Na een strategische zet van speler/coach Geerts (het tegen de stormachtige wind in spelen van de eerste helft) werd de druk op het TOGR doel direct groot. Kranig werd er teruggevochten. Dit bleek toen de nummer negen van Simonshaven (vanwege zijn gouden oorbel en opgevoerde Opel Astra waarschijnlijk de held van het dorp) dacht ook binnen het veld de held te zijn. Zijn roekeloze en arrogante acties werden door de Barracuda op de juiste waarde ingeschat en beloond met een gemikte sliding op de kuit/knieholte. Een hele poos wisten de tien man zich dan ook staande te houden maar toch kon niet worden voorkomen dat er met 5-0 gerust ging worden.

 

In de rust laaide de discussie op over de oorzaken van deze stand. Te weinig spelers, de harde tegenwind en een aantal ongelukkige situaties voor zowel het eigen doel als het doel van Simonshaven werden aangewezen als mogelijke oorzaken. Door Geert, u kent ‘m misschien wel van de grote Den Boogerd show, de handschoenen aan, en Hans “De kat van Charlois” deze uit te laten trekken werd er geprobeerd de tegenstander te verrassen. Dit pakte, zoals al snel bleek in de tweede helft, gunstig uit. De sterk bijziende Ed de Goeij-wannabe in het Simonshavense doel werd aan het begin van de tweede helft namelijk al snel gepasseerd. Na een scherpe onderschepping en dito versnelling legde Maarten “De Heilbot” koel af op gelegenheidsspits Paul “Disco” Penders aan wie deze kans wel besteed was. Met de eer gered werd er de rest van de tweede helft fier gestreden. Met Jordi “Bodempje” van den Oort als plaaggeest op rechts en de prima spelende Hans Oosterflank als voorstopper werd de strijd aangebonden met de toekomst van Simonshaven.

Drie goals van Simonshaven en een penalty voor TOGR die door de sterke wind naast werd geblazen later was het slotakkoord toch voor het zesde. Na een opening op Bertel “De Beitel” zocht deze de combinatie op met de mee opgekomen Heilbot. Eerstgenoemde ontving de bal op maat terug en werkte de bal op Berteliaanse wijze via de binnenkant van de paal achter de verstijfde “Ed-wannabe”. Een 8-2 nederlaag was het eindoordeel van deze middag/avond, maar voor de tien man die wel aanwezig waren voelde dit door de gezamenlijke vechtlust toch een stuk minder zuur dan dat het klinkt.

 

 

 

terug