Wim van der Steene vindt plezier belangrijker dan succes

TOGR-trainer is anders dan collega's

 
In zekere zin zou je kunnen stellen dat Wim van der Steene kwam, zag en overwon bij TOGR. Zelf relativeert de trainer zijn rol in het succes van vorig seizoen. Van der Steene is dan ook anders dan anderen. "Een voetballer leert meer van zijn ploeggenoten dan van zijn trainer." Een korte kennismaking met een trainer die als prof vooral een 'wereldtijd' in BelgiŽ beleefde.

"Ik werk al 25 jaar in het Rotterdamse Clara Ziekenhuis. Dat deed ik al toen ik bij Feyenoord speelde en ik ben dat altijd blijven doen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik meer met voetbal bezig ben dan met mijn werk. Ik vind het moeilijk om afstand te nemen van voetbal. Dat is af en toe best vervelend want op de gekste momenten ben ik er mee bezig. Gelukkig heb ik mijn vriendin leren kennen toen ik nog bij FC Den Bosch speelde. Zij en mijn dochter zijn er dus aan gewend dat voetbal belangrijk voor me is. Ik ben thuis ook prikkelbaar als het met de club niet goed gaat."

Rustig 
"Ik heb een hekel aan trainers die langs de kant staan te schreeuwen. Ik doe daar dan ook niet aan mee. Toen ik zelf nog speelde, heb ik ze veel meegemaakt. Van die trainers die al schreeuwend een ploeg probeerden verder te helpen. Frans KŲrver was wat dat betreft de ergste. Het was een aardige vent maar dat schreeuwen sloeg nergens op. Het heeft ook totaal geen invloed op spelers. Ik vind sowieso dat de rol van een trainer niet overschat moet worden. Ik vind die rol zelfs heel beperkt. Ik ben bij TOGR slechts een kleine schakel in een veel groter geheel. Of je presteert is erg afhankelijk van het materiaal waarmee je werkt."

Promotie 
"Bij TOGR was de doelstelling altijd om op termijn naar de hoofdklasse te promoveren. Gedurende het vorige seizoen bleek al snel dat er meer in zat dan alleen maar meedoen om een periodetitel en goed voetbal spelen. Mijn spelersgroep heeft zichzelf gemotiveerd toen duidelijk werd dat promotie mogelijk was. SHO en DOTO waren de duidelijke favorieten in de afdeling waarin we speelden. Gaandeweg hebben wij onze ambities bijgesteld. Ik denk dat we ons in de hoofdklasse probleemloos kunnen handhaven. Het is ook helemaal niet leuk om een heel seizoen tegen degradatie te knokken. De spelersgroep is grotendeels intact gebleven en we zullen onze speelwijze niet aanpassen. We moeten alleen iets slimmer worden en minder kansen weggeven."

Trainer 
"Ik  ben als trainer zeker geen motivator. Besprekingen duren bij mij ook nooit lang. Ze zijn eerder kort en zakelijk. Als speler heb ik zelf ervaren dat er niet geluisterd wordt naar trainers die lang praten. Daarom heb ik gevoelsmatig ook het meeste met iemand als Willem van Hanegem. Als speler heb ik een tijdje met Wim Jansen mogen werken. Ook hij verstond, net als Van Hanegem, de kunst om dingen simpel te houden. Ik denk dat spelers het meeste leren van medespelers, vooral als ze tijdens trainingen onderling dingen uitproberen. Met gasten als Louis van Gaal en Co Adriaanse heb ik veel minder." 

Plezier 
"Ik zou net zo makkelijk bij een club in de derde of vierde klasse kunnen werken. Natuurlijk ben ik er trots op dat we in de hoofdklasse spelen en ben ik benieuwd of dingen op dat niveau anders zijn. Toch staat het  plezier bij mij voorop. Ik zou ook gewoon opstappen als ik het ergens niet naar mijn zin heb. Ook al zou dat gebeuren in een periode waarin ik wel succes zou hebben. Mijn mooiste periode als speler beleefde ik in BelgiŽ. Ik speelde zes jaar voor Turnhout en de mentaliteit van de mensen stond me wel aan. Ik heb het daar echt naar mijn zin gehad en eigenlijk was het wel een wereldtijd. Het gaat bij mij echt om het plezier dat ik in dingen heb. Ik heb ook liever dat mensen over mij zeggen dat ik een slechte trainer maar een goed mens ben dan andersom."

terug