Van de voorzitter

Geachte lezer,

Kent u het verhaal van Chievo Verona nog? Dat is die kleine club uit Italië die vorig seizoen voor het eerst in de serie A uitkwam en vriend en vijand verraste door opvallend goed te presteren. In het jaar waarin Chievo in competitieverband tegen clubs als AC Milan, Internazionale, Juventus, AS Roma en AC Parma mocht spelen, waren ze zelfs even koploper in één van de sterkste sompetities van Europa. In zekere zin is het verhaal van Chievo te vergelijken met het verhaal van TOGR. Voor de buitenwacht is het immers ook een soort wonder dat die kleine Rotterdamse club mee gaat doen op het hoogste niveau van het zaterdagvoetbal. Voor veel mensen binnen de club is dat niet zo. Ik zal op deze plek niet verkondigen dat ook wij, net als die relatief kleine club uit Italië, mee moeten doen om de koppositie in de hoofdklasse B. Wel durf ik te stellen, zonder daarmee ook maar enige druk op trainer Wim van der Steene en zijn spelersgroep te willen leggen, dat het bestuur van TOGR ook na dit seizoen hoofdklasser wil zijn. U moet het met me eens zijn dat één jaar spelen op het hoogste niveau eigenlijk maar niks is. We willen, en ik denk dan namens alle leden van de club te spreken, er simpelweg in blijven omdat het gezien de samenstelling van onze selectie moet kunnen.

Heeft u zich trouwens wel eens gerealiseerd dat er in Rotterdam, toch de voetbalstad van Nederland, maar drie clubs zijn die op een hoger niveau uitkomen dan TOGR. Feyenoord en Excelsior spelen in de eredivisie, Sparta helaas in de eerste divisie en Zwart Wit'28 en wij in de hoofdklasse. Ondanks het feit dat ook ik vind dat bescheidenheid de mens siert, ben ik daar hartstikke trots op. Ik vind dat we met z'n allen een wereldprestatie hebben geleverd. Temeer omdat we als club in een grote stad eigenlijk tegen de stroom in zwemmen. Dat maakt de promotie van vorig seizoen nog knapper. Dit seizoen zal ik veel collega-bestuurders tegenkomen die zonder al te veel moeite kunnen rekenen op financiële steun van de gemeente waarin de club gevestigd is. In Rotterdam, waar de gemeente logischerwijs jaarlijks tientallen verzoeken om steun krijgt, is dat niet zo. Dat neemt niet weg dat we zeker met de leiding van de deelgemeente Charlois een uitstekende band hebben opgebouwd en dat zij ons daar waar mogelijk helpen.

In deze presentatiegids gaat vanzelfsprekend veel aandacht uit naar het eerste elftal. Ook op deze plek wil ik benadrukken dat het bij TOGR zeker niet alleen om dat eerste draait. TOGR is ook de club van die vrijwilliger die zich al jaren inspant om zijn of haar club verder te helpen. Terwijl ik dit schrijf moet ik bijvoorbeeld aan Ben Lens denken. Voor degenen die hem niet kennen: Ben Lens is 82 en vertelde mij afgelopen zomer dat hij eigenlijk wilde stoppen met zijn onderhoudswerkzaamheden aan onze velden. Omdat we gepromoveerd zijn en ook hij wel eens een seizoen op het hoogste niveau van nabij mee wil maken, gaat hij nog een jaar door. Ook dat is TOGR! Ik wens u een plezierig en succesvol seizoen toe.


Groet, Ad van der Poort, voorzitter TOGR

terug